ای ذکر...گل گندمم

من : از سر شب تا حالا هنوز تموم نشده
من ِ من: چی؟
من:ذکر اسمش...
من ِ من: لابد دونه های تسبیحت وصله به آسمون
من: آره ، یعنی همش پخشه تو آسمون
من ِ من: پس حالا حالا ها یه تسبیحت تموم نمیشه
من: میدونم
**گل گندمم**
(اللهم احفظ محبوبی من جمیع البلایا)
++از دیالوگ های من با منم